Work & Travel

วันที่ต้องกลับประเทศไทย ไม่มีความรู้สึกว่าอยากกลับเลยค่ะ ร้องไห้ด้วยเพราะอยากอยู่ทำงานต่อ และเป็นเพราะว่ามีสิ่งดีๆ หลายอย่างเกิดขึ้นระหว่างโปรแกรม

ช่วงอาทิตย์แรกที่ทำงาน ต้องยอมรับว่างานหนักมากๆ โทรศัพท์กลับบ้านทีไรต้องร้องไห้กับแม่ทุกครั้ง แต่พอลองอดทนทำไปได้ซักพักนึงก็รู้สึกว่าเหนื่อยน้อยลง เหมือนมันเริ่มปรับตัวได้น่ะค่ะ เหตุผลหลักๆ ที่ทำให้เรารู้สึกอยากจะทำงานต่อไปก็คือ เราเจอเพื่อนร่วมงานที่ดีมากๆ ค่ะ คือเด็กไทยแต่ละคนจะมีคู่หู (Partner) เป็นของตัวเอง ซึ่งก็หมายความว่าเวลาจะทำอะไร จะต้องทำเป็นคู่กัน หนึ่ง line จะประกอบด้วย เด็กไทยหนึ่งคนและอเมริกันอีกหนึ่งคน นั่นคือจุดแรกที่ทำให้เราต้องพูดภาษาอังกฤษตลอดเวลาทำงาน คืออย่างน้อยมันก็ต้องมีอ้าปากคุยกันบ้าง ไม่มากก็น้อยน่ะค่ะ

พอถึงวันหยุดของทุกสัปดาห์ เด็กไทยจะไม่เคยต้องนอนหง่าวอยู่ในอพาร์ตเม้นท์เลยค่ะ เพราะอย่างที่บอกก็คือเรามีเพื่อนในโรงงานหลายคน  หลายเชื้อชาติ และทุกคนก็มีน้ำใจและใจดีกับเด็กไทยมากๆ คือแทบจะเรียกว่าเอ็นดูเลยก็ว่าได้ ทั้งๆ ที่อายุของบางคนก็ไล่เลี่ยกับพวกเรา

พูดถึงเรื่องที่พัก ก็ดีนะคะ เป็นอพาร์ตเม้นท์ที่ค่อนข้างสะอาดมากทีเดียว เครื่องครัวก็มีพร้อม โดยรวมก็คือโอเคเลยค่ะ ราคาก็ไม่แพงมากเกินไป ถ้าเปรียบเทียบกับโครงการของคนอื่น

สรุปโดยรวมแล้วชอบนะคะ trip นี้ ทำงานเหนื่อยแต่ก็คุ้มค่ะ ได้ประสบการณ์ที่ดีหลายๆ อย่าง อย่างแรกเลยคือทำให้เรากล้าที่จะพูดภาษาอังกฤษมากขึ้น ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการต้องอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคม   ให้ได้ ทำให้เราได้รับรู้ว่าควรปฏิบัติตัวยังไง เมื่อต้องใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น ได้เงิน shopping (แบบกระจายเลยค่ะ) และก็ยังพอเหลือเงินกลับบ้านด้วย ปีหน้าอยากไปอีกค่ะ

เบล (ม.เอแบค)